(Vervolg "Vergelijking in grijs": deel 3 van 3)

Om deze onregelmatigheid te elimineren is een simulatiemodel ontwikkeld met behulp van de computer. Virtueel konden de wanden, dat wil zeggen de lichtval en andere invloeden die schaduwen veroorzaakten, gecorrigeerd worden. Zo ontstond een optisch weliswaar niet correcte maar wetenschappelijk bruikbare situatie.
De grijswaarden zijn gecorrigeerd en er kon gesepareerd worden. De 'nieuwe'grijswaarden van bijvoorbeeld het rood werd geselecteerd en op basis van deze gegevens gingen de andere vlakken met dezelfde grijswaarde meekleuren in rood; zo ook met geel, blauw, licht- en donkergrijs en zwart. De foto`s tonen de uitslag op de meest treffende wijze. Mede dankzij de kleur in de reconstructie kan nu beter nagegaan worden welke rol het atelier als afzonderlijk kunstwerk gespeeld heeft in relatie tot het hele oeuvre van Mondriaan. Wellicht kan het ook als bron van inspiratie dienen voor mensen die zich bezig houden met kleur en vorm vanuit welke discipline dan ook. Mondriaan schreef immers: 'Elke tijd heeft zijn eigen uitdrukking. Toch blijft een mens een mens, de kunst de kunst - ik zie de kunstuiting veranderen'.